دلم برایشان ٬برای تک تکشان تنگ شده

آنقدر سرد است که جورابم را خود به خود در نیاورده ام

حال خوشی ندارم .نگرانم

این تخته نردی که دوری خواهرانم را تداعی می کند کجاست؟

مداد را وقتی گم می کنم پشت گوشم است

حتی مداد هم مرا سر کار می گذارد

نخود چی ام تمام شده بس که به دنبال نخود سیاه رفته ام

نخودهایی که حتی کرمهایشان یخ زده

همه ی اینها ساختگی است

ما جدی سر کاریم

سه تسبیح در اتاق

وسه اتاق در خانه

مضحک است

 ربطی ندارد

اتاقی که ۱۱ماه سال خالیست و تختی بزرگ دارد

تختی که بودن در شهرها و خانه ها با آدم های مختلفی را تجربه کرده

خیلی خب شلوغ نکنید

 خودم حسابشان را می رسم

و کاش برگردم